Thursday, August 18, 2022

Skënder SHERIFI: FESTIVALI I PASIONEVE

 

Dramaturg, shkrimtar belg i lindur në vitin 1954 në Seraing. Autor i 40 librave, tekste për skenën e teatrit -

botuara te Botimet franceze të njohura: Actes-Sud, Médianes, Discalies, dhe botimet belge Lansman i luajtur
kudo nëpër skenat frankofone europiane, dhe i konsideruar që nga viti 1986, kur e ka botuar dramën e tij të
parë, si Autori dramatikmë i njohur i Belgjikësgjatë këtyre 25 viteve të fundit.
Ka studiuar Letërsinë franceze në Universitetin belg në Liège, dhe pastaj Teatrin në Universitetin e famshëm të
Sorbonës në Paris. Ka themeluar me shokët e tij, Teatrin e mirënjohur të Brukselit: Théâtre Varia. Profesor në
shkollën super të njohur belge të Brukselit për film dhe teatër: INSAS dhe po ashtu edhe në Shkollën e Lartë të
Teatrit “La Manufacture” të Lozanës në Zvicër. Ka fituar disa çmime prestigjioze sikurse: 1990 - çmimi
Trienal i Teatrit belg (çdo 3 vjet Qeveria belge i dhuron solemnisht çmimin e vetë, një Personaliteti të madh
artistik të Shtetit, në fushën e vet specifike: Teatër - Poezi - Roman - Film - Muzikë - Balet - Pikturë, etj.)
1992 - çmimi i talentit të ri: nga shoqata e autorëve dhe kompozitorëve francezë SACD 1994 - çmimi vjetor i
R.F.I (Radio Francë International) për dramën e tij: “Tëfortët dhe të dobëtit”.


SHTATSELVI E FTOHTË SI NJË GUR

QË HEDH KUNJA ME FJALË TË THIKTA

MBI NJË BRESHKË TË NGORDHUR, GJATË KËTIJ FUNDMUAJI

PAS NJË STAZHI SHTATZANIE NERVORE ... MUND T’IA LIDHNI LIRISHT KËMBË E DUAR

PËR NJË KURË PSIKIATRIKE NË PLANETIN MËRKUR

KËTIJ ARTISTI TË SKADUAR, E ME TRU TË HUAJ ...

Sipas isos labe: “Loqemadhi i Nënës - oooo!” Çfarë ëndërronit ju, o Vajza të vitit 1983?


Njësoj, si Katragjyshet tona të bukura, në VENEDIK

pas Këshillit Papnor të TRENTËS

kur Martin LUTERI, na e këndoi Hitin magjik:

THE NEW PROTESTANTIC CANTIC! ... me DI-XHINË “GJIN TONIC” 

Gjeneroziteti i tij, i pabesueshëm dhe spontan

e la të kalbet, në një Banese të rrënuar

I hutuar, pa Letrat e Dishepujve, dhe tepër human

shkoi për ta shpëtuar Sorkadhen e rrëzuar!

Në alpet e bardha të ZVICRËS, ka shumë Hone

Emigrantë ilegalë, Shkëmbim larg Horizonteve ...

M’i shuaj Shpërthimet e tua nervore, së paku Sonte!

Më flet rend e pa rend, me Fjalë krejt të pavend

mjaft bajate me Stisje, por pa asnjë Pikënisje:

Mosqenia e jote u qëndis, në këtë Tunikë hipike ...

Në vëllazërinë e Fluturave dhe të Miteve në pritje:

thurëm Vargje antike, pas një Tepsie me Pite

ishe MUZA e Kimistit, përjetësisht në Zvarritje ...

Mes Njerëzve “Nobel”, mos u sill si t’ishe Fshatare

Çmimi s’merret kot, me Turshi gogozhare!

Marrëveshja e week-endit, në ishujt BALEARE

do na sjellë pak Telashe, me Para të palara ...

A mund intervenon, që t’na vijnë Mallrat nga DARDHA?


Në Prezencën time mediatike, pranë Oborrit CARIST

ushqehesh me Havjar, në Bordelin multi-etnik

Fashizmi do thyejë Dhëmbët, në kuptimin simbolik

Dështimet na drejtojnë, n’Errësimin nihilist!

Isha numri një, në Garat olimpike “made in BERLIN” Leonard COHEN-i, ma këndoi Baladën HALELUJA, me mallëngjim ... Mish të thatë me pak Lakra, se po më vjen NATASHA

Sheshi i Kuq më la huq, me Parrulla të thata ... !

Më mirë të mbjellim Thekër, për shëndetin e Çiliminjve

kush ka korrur një Sukses, me shpejtësinë e Kërmijve?


Ladruam në Kopshtin e akullt, me Gurë dhe me Statuja

me një infermiere pa gjilpërë, pa brekë, dhe pa flutura

Mirë se vini o Burra, në Fontanën e Vajzave të bukura!

Sa Djem na janë fejuar, sipas Zakoneve të vjetra?

na u fundosën gjithë Kanunet, në Teknologjitë e reja ...

M’i le Lopët në kullotë, në Parkun e BRUKLINIT

çka mendojnë Arixhinjtë, në Ditën e Gjykimit?

Vemjet na u bënë Flutura, nën hijen e Hënës

çdo gjë lind e përsosur, dalë nga Zemra e Nënës!

Pshurri me padurim, në Kompanitë e Sigurimit

ngaqë në Subkoshiencë, ma rikujtojnë Sigurimin ...

Përfundimi i fundit para Afatit, i shkon për shtat Zagarit

Faturat, do t’i paguash, para ardhjes së Xhandarit!

Lulëzove romancën tonë në PROVANCË, me ca Argëtime

me Peshkun e së Xhumasë, nuk ka më Spekulime

E mrekullueshmja FRANCË, mushkëri kalbur me Cigare

me gjithë këtë Tym në Trup: mos na u mjeko fare ... !

Si kam për ta pranuar sistemin e Agjërimit

pasi më kanë droguar me Veprat e LENINIT?

I shoqëruar me ca Barkmëdhenj, Pijanecë të pakoqe

dialogu mbi këtë Kënetë, më la një Bretkosë për shoqe!


Lëri Budallallëqet e tua, dhe Provokimet me Grushte

sipas Stilit modern, çdo Mendim vjen me kushte

edhe Muti në Kuti, do shpjegime me lustër!

Apo ma jep një Puthje të flaktë, që më shpie në EDEN

pasi je Vajza e parë, do të jem një ADEM ...

më bën Masazh çdo ditë, t’i harroj dhimbjet e Shpinës

jemi të gjithë lidhur peng, me Lëvizjet e Klimës

Buzët e kuqe m’i ofrove, më lanë aroma Trëndafili në Faqe

me një Mirësi të tillë e një Trup aq të shkathët: s’kam nevojë për ilaçe!


Një Shurup grenadinë, para Ditës së Kiametit

në Labirintet e Metrosë, po udhëtojmë drejt Ferrit ... 

Krizë gjenerale në Diskun e Mendjes, sundim komplet i Territ!

gjatë Pleqërive në PLAVË e GUCI: çka iu tha Jakup FERRI?

Duke ta krasitur Vreshtin nën rrobat e Marifetit

WELCOME në këtë të Premte, mes meje dhe tjetrit ...

Prodhoje disa Klithma, me provokim ekstrem

as Engjëlli GABRIEL, nuk t’i vnoi Mendtë në vend!

Urgjencat e tua prej Lepurushke, 

avullonin mbi Akull “SEX MACHINE” moj Nuse, 

me JAMES BROWN-in, për Dasëm

Braktisa kampin e Gabelëve, i fshehur në këtë Makinë

Dashuria s’ka kushte, edhe pse ke Pishinë ...

 n’emrin e Mollakuqes: Let’s go “SISTER MORPHINE!”


E zumë në kurth, një Dhelpër nordike, me Vargje satanike

mbi një Humor ferrash, në Çoroditjet ballkanike

Berberi t’i anestezon Flokët, me xhelatinë prej Frike

vishi Brekët dhe sa më shpejt nga Toka e Mëkatit, ik ... 

kam dashur gjithmonë Artet dhe Rafinimet sa më shik!

Muzikën negroide, e kam përherë në Zemër, po ta them

Masakrën globale ta lë ty, që të shkosh gjer në Ekstrem ...

 Ah po, rrota sillet, Historia përsëritet, more të pamend

në kështjellën IF e OF, vallëzoj me Markezen MIRALEM

evitoj Thika e Shpata, nga Armiqtë në Xhehenem!

Provimi erotik në Shtrat, nuk e lejon Barkun bosh

KAMASUTRA, kërkon elasticitet dhe takt në Sistem

Në Kopshtin e Kënaqësive, Jerom BOSH-i, palli: Amen!

mos ishit Bir Majmunësh, më tha n’HARLEM, një Qen?


I mahnitur nga Trubadurët e mesjetës, me 4 Muskujtjerë

m’u përdhos Drejtshkrimi, mes dy Sharjeve në Skëterrë

Por tani në NOVOSELË: ku mund të gjej Mish të grirë?

E poqa Gramatikën e GRÉVISSE-it, në grill për Paradë

nga na vjen Gjuha dhe Fjalët, more Shkërdhatë?

I mbështollëm Qyfyret e Nomadëve, në pak Sallatë

Derën e Azilit, nuk e ke bukur gjatë, edhe pse je Esnaf

Në Kaosin aktual, si mund të përfundojë kjo Dekadë?

m’ia sillni Idriz BASHËS, një Bakllava me një gotë Limonadë!


Jepja një pure patatesh AMELISË trëndafilore të bardhë

O Gjyshe nostalgjike: Na i trego Lajmet e reja të Pazarit

ndoshta, je e fundmja Trashëgimtare e CARIT?

Lëri pallavrat, ma ktheu, me Nalle në lule të Ballit

po e ruaj Portofolin plot Para, prej Zagarit ...

Po më dalin si Bretkosa, që braktis Gjolin e Kanakarit

e ndjek në Mëngjes e në Mbrëmje, kursin e Dollarit!


I përkushtuar nga Principet e Kotësisë, që më la Duar thatë

Gjeneratë pas Gjenerate, tash 2000 vite në Lëngatë ...

 Katragjysh e Stërgjysh, deri në Baba me gjithë Këlyshë

çka do ju them do jetë në Hite, se ky Shekull na u zbyth

Po, o Palaço i ditëve të shenjta, në Freskinë e Oborrit

kërkoni të Mbreti MAMUT, kush është Uzurpatori?

Na siguro, ndonjë Drekë apo ndonjë Darkë të shijshme

se gjithë kjo Shurrografi, më duket krejt e papijshme ...

Kujtimet tona shkollore lulëzojnë në fillim të Prillit

m’i jep katër-pesë Lodra, për shpirtin e Kërmillit!


Uhlanët u vunë nën urdhrat, 

e Fluturës ”Ordalie” për shkak të Pamëshirës, 

ndaj të vobektave Shurdhalie

Line RENO, na u shfaq, për një Show bamirësie

OHM SWEET HOME, tha një YANKEE dalë prej Shtëpie!

Asgjë s’e zëvendëson Rehatinë e konakut, në Bjeshkë

sidomos kur ELVIRA, i ka Gjinjtë sa një Pjeshkë ...

Mërmërita i abonuar, në ca Thënie të urta Malësie

ulur nën degë, me një Zog mbi Krye ... 

Jeta ishte si lëngu i një Qershie!

Rutina na rëndon, na ve Zemrën nën hije

Prisni, ta marr Lahutën, të këndoj si HOMERI në vjeshtë

ju bëni Luftën pa nder, me Gazetarë të mjerë

dhe si AKILI në Beteja, përfundoni të pajetë ... 

Shpirti i tij preku Qiellin, ngaqë Shpata ishte e mprehtë!


Vringëlloi mbi kodrat, me Lisa të gjatë e të drejtë

mbaroi Filmi, o Mistrec, bërtiti një Shtrigë pagane në LEZHË

kthehuni në Foletë tuaja, sa më shpejt, pa Pendesë

Nuk ka Lazdrime me kthesë, në Fushën e MYZEQESË

Fjala është Fjalë, sipas Burrave të dheut!


Erdhi stina e Studimeve, në Bibliotekat e MORESË

e Operimeve ultra fine, që na ngjallin pak Shpresë

Në bregun e Ujit, u lava me një Perëndeshë

përmes Shkulmave të mëdha, mbi Ujdhesë ... 

Jeta rrjedh me Misterin e vet, u bëmë sërish për Fejesë

URANIA e plehëroj Përjetësinë, pa përtesë

e ke ZOTIN në telefonon, o i Paqenë në harresë!


Festival kuqalash i Ulemasë, mbi Minare që të shkund

rrethuar me një Odaliske zeshkane, e lyer me Parfum

plot Epshe shtazarake, që i rrjedhin si një Lumë ...

 Mjaft o AGIM, po marr një Pushim, një Kafe me llokum!

na erdhi nga Kurbeti, këngëtarja portugeze, pa Fund

LIO nga PORTO ALLEGRO, me një Pamje si vetë Drakula

Brunet e celebrojnë vdekjen, e Biondeve lëkurë-pula

sepse Zeshkanët vlejnë më shumë, se një kile Kumbulla ... 


Na mësyri Banda e 14 Parazitëve, të etur për Fitime

mbrojtur nga këshilli i të Mençurve dhe Vajzave jetime

nga Fjalët agresive të përditshme, me Përçmime

të mbytur me Mbeturina, t’akumuluara me Vite

nga të gjitha Anët e Qytetit, dhe në Parqe sublime ... 

Le t’iu rikthemi Bazave antike, me Filozofi dhe Ndriçime!

A mund të ma shënosh një Listë me Vullnetarë

shkruar me Shkronja ari, në këtë Libër të paparë

e të gjitha Elementeve, që përbëjnë këtë Pazar

që mund t’i admirojmë bashkërisht, si Atdhetarë?

Në klubin mesdhetar, na u shfaqën dikund, në KADIKS

pranë së Bukurës së Filmit IKS, shtatë Kastorë me bisht ...

 Mustarda më hipi deri në vrimat e Hundës, sigurisht

vija si Nevrotik, për ta gjetur së paku, një Ekuilibër mistik!

Po pse, Hëna e argjenduar, më denoncoi në Polici

për njëmijë Dashuri të pashprehura, dhe dy-tri Tradhti?


Çfarë ëndërronit ju, o Vajza të vitit 1983

në Kazermën e Ushtrisë, pranë Kufirit të POLONISË?

Atë çfarë ka ëndërruar Kushërira ime IRMA

mbi Hurin e LAHOSË, duke i përballuar Stuhisë

gjatë Karnavalit në JAVA, në rrugët e INDONEZISË

Vera e Bordosë rekomandohet nga Kryetari i Bashkisë!


E shtunë, më 22 janar 1983 - 2019, në Parkun e Koekelberg-ut, në Bruksel



I VERBUAR SI URITHI NËNTOKË OSE MBI DHÉ

SHKO NË HAMAM, PA FUSTAN, O CIRCÉ!

DUKE MEDITUAR MBI MAGJINË E KRIJESËS

MUND TA GJESH VETVETEN NË BJESHKËN E SHPRESËS ... 

DO PUTHEMI NËPËR KËSHTJELLAT FRANCEZE

GJATË VJESHTËS OSE VERËS ... PO TA JAP BESËN!

KËRCEJ SI DHIA E EGËR, PËR TY, BOKË NË BOKË

DHËNTË ZOTI QË DASHURIA JONË MBI TOKË

TË DALLGËZOJË ANEMBANË, MBI LUMIN VJOSË!


You talk Turkey?

Zotëri: A mos flisni rastësisht Gjuhën turke apo çurke

sipas Riteve stinore të Gjelave të Detit?

YOL ... kush mund të heshtë një Vjeshtë në këtë Milet

i tha Ylmaz GÜNEY, një falsifikatori Grek në rreth!

Më duhet ta demaskoj këtë Horr të qelbur në Shtet

që e mashtroi Evropën që 30 vjet, si palo - mistrec ...

Nuk jam shumë religjioz, por rigoroz në shtrim-pyetjeje

jetoni pak Kohë me Dinjitet e jo gjithë Jetën si Qyqe!

Humanist i vërtetë në thelb, pak si Nëna TEREZË

Agnostik n’intelekt, e më tepër spiritual, siç dua vetë!

S’e kam Pamjen shenjtore, por të Metat e Njerëzisë

m’i kanë ushqyer Artet, Filozofitë dhe Utopitë ...

T’i fshiva me Gomë të gjitha Veset perverse të Kurvërisë

KRISHTI i ofroi Mirësinë, MAGDALENËS të SAMARISË!

A po m’emëroni sot në Kishë, si Deputet në BATHORE?

harroni Hallet e Shtëpisë dhe Dosjet qendrore:

shihemi në Pistat e Skive, gjatë Sporteve dimërore!

Për aq, sa e njoh këtë U.F.O të Poezisë jashtë Normës:


na i ka trulluar në Malësi me Ojne edhe Pleqtë e Odave

E bukur si një Karafil, reflektonte për mrekulli n’ALBANIE

Artizanatet tona të vjetra, turpërisht të fundosura

Shtetin e Verërave të reja, nëpër Shishe të pluhurosura ...

 I mësuar për të pirë Musht, pse të ndryshoj pa kusht?

Si ndërtohet një Karrierë, në këtë Gjol plot Bretkosa?

T’i kesh pak me kujdes Këmishët e Pantallonat, o Plesht

është hera e tretë, që t’i hekurosa, pa asnjë ryshfet ...

Mendjelehtë e Kokëpërpjetë, me Salltanete agalleshe:

në Verë, më kapën Ethet dhe Epshet, gjer në Përleshje

E dashura SADETE: Në Kombet e Bashkuara në tatëpjetë:

a ta firmosim një Armëpushim mes nesh, po deshe?

Më pushtuan papritmas në KRUJË, pranë një Vestalje

instinktet kanibalë, mes Tempujve romake ...

Me gjymtyrët e një Kafshe, më dolën mjaft Telashe

s’e dimë kur lindi as kur na vdiq, Gjyshja BADE?

Thuaj ndonjë Viçi përafër, të na varrosin në Bahçe!

Kape kazmën dhe çekanin, more Palaço!

Lexoi dymbëdhjetë volumet, e Babës së Popullit

Lufta e Klasave nuk bëhet me hajgare ... thuaj BOBIT!

Duhet të angazhohemi, për Barazinë Kombëtare

për kullotjen e Njerëzimit, nëpër Fusha dhe Stalla ...


Njeriu i ri, i Modelit rusofon e sllavofon

Stakanovist robotik, që vepron me Bon

nuk do mbijë pa mundim, në Laboratorium

as t’i shpëtojnë lehtësisht Tuberkulozit, në Sanatorium ... 

is it clear, Mister Charles BRONSON?

Na duhet t’i përpijmë, ca llafe pa ilaçe

ha ... ha ... ha ... ha! Gajret, moj MANAQE ...

ngelëm duke u shitur kot nëpër Sokaqe! “Once upon a time ... 

before this crazy Crime

you were my only Sunshine, on line!”.

Diku kah Pranvera, në ambientet e ROMËS

më pushtoi Hija jote dhe Miti i GORGONËS

Na ishte një herë, një Shtojzovalle, nga Liqeni i Shkodrës

që i ndërroi 36 Fustane, sipas Shkollës së Modës ...

Ia fërkova Tëmthat me delikatesë, si të ishte ARTEMISA

për Spageti dhe Pica: Ejani më vonë, tha Mamica!

Sipas ritit Nipon, kur të mbërrish Moshën e tretë

Fëmijët e tu të lënë në Mal, si Van GOGHU, veshëprerë

Korbat dhe Çakejt, t’i hedhin Trutë në erë ... 

Balada e NARAJAMËS, më la të mendoj këtë Verë!

Medituam mbi Harkun tënd Trupor, me ca Eprorë

me Prapanicë braziliane, kishe çdo gjë në Dorë ...

 Nëpër zonat Hasiane, udhëtova në Bjeshkët me Borë

si Budist pa Kurorë, u zhyta në Rënie të lirë, në “Do minor”!

Ju përshëndet me një Çorbë, Razë DAUTJA, prej ELSHANI

a mos ishit dikur Kaçakë në Mal, me Brahim BAMIN?


DRINK LIKE A FISH

nëse do ta zotërosh Notin kultural, UNCLE HITCH!

sa vota më premton, në Këshillin Komunal në NISË?

A mund të m’i deshifrosh mirë, Kodet e Metropolit

në Premiera dhe në Kokteje, ndiqi këshillat e Doktorit!

Po me gjithë këta Emigrantë, të ardhur si në Ajër:

a mund ta sigurojmë, një Sigurim Social dhe një Stan?


I ngopur me Teatrologjinë e Klounëve të kostumuar

i shtrënguar me Kravata, si Pinguin i skaduar:

ngatërrova Kohën e Atomit, me Luftën me Shpata

çka mendon mbi këtë Temë, i ndjeri Ahmed SATA?

Me një Shampanjë franceze, do i grijmë shtatë Sallata!

Na u tha Truri pa Omega-3, dhe po na helmon Karboni

në Kuadratin tim filozofik: E ngreh një Varr prej Betoni


E gjeta Udhën time, në Udhëkryqin e bekuar

mbi Hartën e saj intime, me Duar duke kërkuar ...

Sadopak që e prekja, kërcente si dhi, Vajza në reaksion

reagimet e saj për zi, ishin në Komshinj, një Revolucion

Bile me Puthjen e parë, u kall gjer në SAHARË ... 

mblidhe pak Veten, e ta shijojmë këtë Peshk në zgarë!

Për hajër të qoftë, ky Orgazëm i paçmin, Miss KAZARË

s’kalohet Jeta, si t’ishim gjithmonë Beqarë të pa Orar

LISTEN TO THIS SONG FROM ARLETA FRANKLIN

AND DON’T FORGET MY BIRTHDAY, WITH MARILYN ... 


Mirë se na vjen “Baba Pirat” me Mjekër blu

në DANUBIN e famshëm të Operetës

I vaksinuar në Djep with Johnny DEPP, kundër Kuçedrës:

a më lejoni ta provoj në LEZHË, shijen e Mjedrës?

Pasi ende s’je Burrë i pjekur: na sjell një Pulë të pjekur

Aziatikët nëpër Galeri, qëndrojnë t’uritur dhe të etur!

Brodhëm që dy ditë pa Bukë, në DIBRËN e vjetër

për një Flijë, mos na shit egërsisht, tek Partia tjetër ... 

Të duket vetja në Mesjetë, kur del nga Kryeqyteti

si spekulant i Valutave: Ku janë Lëvizjet me interesa?

Hello TOKYO: Na i bli ca aksione të Firmës TOYOTA

kam një Xhirim madhor, me Robert REDFORD-in

me ca Fshatarë dhe ca Kuaj, diku në SOUTH DAKOTA!

O Zonjë, mos ma sharmon ndërkohë Drejtorin

se do ngelësh pa Bakllava, Hallvë dhe Shalqi

t’i kesh në mend disa Zakone odash, nëpër MALËSI!

Na iku nga Kapriçot e tua, rroga e trembëdhjetë

hezitova për të ftuar, në Dimensionin e dhjetë ... 

Në Terrenet e Tenisit, gjuaj topin e Golfit, me të shpejtë!


SHE’S COMPLETELY CRAZZY, prej që e dua aq shumë

po pse e shkurton jashtë mase, Fustanin tënd në LUMË?

Moj Vajzë e patru: Këtu nuk je, në IBIZA ose në HAWAI

nuk ka Kura termale, as Masazhe speciale në Hamam

po as Resorte me 5 Yje, në këtë Xhungël plot Pyje ...

 Je në Mëhallën e mikut tim të vjetër: Muharrem BAJRAKTARI

mbaju pak ti Nuse, se po e hanë shkopin e Xhandarit!

Diku larg rrobaqepësit, DANTON-it dhe ROBESPIER-it:

kreva Universitetin, në Katedrën e Perversitetit

mora një Doktoratë, në Shkencat e Gijotinës

kështu që mund të liroheni, nga Stoqet e Aspirinave!

Ndoshta stilisti im, do m’i veshë, të Mirat dhe të Këqijat

paguaj Kusuret e tua, dhe unë, do i shlyej të miat ... !

Salcë ulliri te MORISI në BERKEM, kur krasiten Hardhitë

preferoj SHERIFIN në Western, se vepron me Kryezitë

Me Skizofreninë që shpërthej dhe Amnezinë e Qytetit:

do ia thyej më andej Qafën, të Birit dhe vet Dreqit!

Urdhëroni, bujrum dhe hoshgjeldën u qoftë, në Sofër

o ju, Burra të mëdhenj të Shtetit dhe të anti-Miletit:

mirë se u ka pru Zoti, në këto Fusha të bereqetit

por siç na thotë Gjergj FISHTA: do ecim nga e mira ...

 Bukë e Kripë e Qejf: këtu qëndron gjithë Filozofia

a thua Feja e Shqiptarit, mund të jetë Shqiptaria?


- Ne nuk do vijmë, se nuk ia njohim Farë e Fisin! -

 Jeni të thirrur familjarisht, si Krushq në METOHI

nga Sherif Mustafa i GRISË, që vdiq para Qershisë

Mik Shtëpie, i Plakut tonë mitik, të DROGOBISË ... 

Të dashur Zotëri: u fundosëm të gjithë në Mitomani

në Stereo and HI-FI: dëgjojeni tani Këngen: “LET IT BE!“ 

Na i shfleton faqet e Jetës, pa frikë, e dashura ANILE

me shpejtësinë e Dritës, përtej rrezeve IKS

s’besoj, që e Kaluara jonë, mund t’na bëjë sot Hije!

Një ROCK and ROLL për LUCINË, epiqendra e kësaj Shpie

pak Ujë me gaz PERRIER, për MIRELËN, përsëri e hutuar

që t’i freskohet dikur Mendja, në vapën e paduruar

dhe t’i xixëllojë pak Shpirti, nën Ombrellën e huaj ...

Pse e gjen gjithmonë Fillin e idesë, pas Luftës së KORESË

pranë Gocave të lazdruara dhe Fabrikat e falimentuara?

Në Shëtitoren angleze në NISË, na erdhe për t’u ankuar

Hetimet policore mbi Grua dhe Burrë ishin të kufizuar ... 

Drogohej dhe plaçkiste për të jetuar ... si çdoherë në Verë

e Fejuara e tij: VERA Luleshqerra, hidhte Miliona në erë!


A jeni Shoqatë humanitare, apo Horra me mandate

që mblidheni këndej dhe andej, me çdo pretekst Pare?

Më ndoqën, për të më varur në Litar, në TIVAR

e tre mijë Shqiptarë: Si përfunduan të shtrirë në Arë?

erdhi Erik KLAPTONI, për të na zbutur me Kitarë!

E bukura ALIZÉ ... në BURREL apo në SPAÇ:

a kishit Fé dhe Nder ... çka ëndërronit nën Plaf?

 “LOOSE YOURSELF” with EMINEM, në këtë Verë për tmerr

një Trullografi ekstreme, një Bredhje derë më derë

IT’S OKAY FOR TODAY ... BUT DON’T CRY, MY ANGEL

të kam duruar mjaft ... mos më bën ndonjë Sherr

WE PLAY ANOTHER DAY: “HIGHWAY TO THE HELL!”


I arratisur, nga një MANGA japoneze, ultra delirante

me një Pamje mongoloide, të dizajnuar në Shkurre:

ia rropën Lëkurën, në një Klinikë ekstravagante

gjatë një Operacioni estetik, me Mjek fiktivë të dështuar ... 

Policia politike, më ndaloi nëpër Stande, e m’intervistoi

mbi Rezistencën e paparë, të Mushkonjave në SHTOJ!

I shkreti NDUE, qëndroi si Dragua në BABËRRUE

dhe e liftoi Barkun dhe Kokën e tij, për një Grua

te Mjeku i Jennifer LOPEZ-it dhe Cameron DIAZ-it

shiti çka kishte: Shpi, Mulli, Tokë dhe Përrua ... 

na kanë ftuar te Sigurimi, për t’na ngushëlluar!

Luftë Qensh me Zezakë, në AMERIKËN e bardhë

kur rasti të vijë te Dera, shfrytëzoje për së mbarë

Psikologjia e Pitbullit, për ta kapë një copë Mishi

o ti Djalë i LASGUSH-it: ta kaloj në Algjebër, dhe kopili i IBISHIT

kurse ne të larguam, nga Guximi i Banditit ...

Si Dënim: Adaptohu sikur Zebrat, në ishullin e FILDISHIT

me Luanët përreth, në Vallen e rruzullimit!

Plot pathos e zjarr, i recitova të gjitha Dramat e RASINIT

për një Formulë higjienike, në Hamanin e HAJDINIT ... 

Cingërimë kritike Hienash, rreth Kafshës që po ngordh

pa peshqesh këtë Fundjave: Tragjedia mund të ndodhë!


Provojeni një herë Shansin, ose Lotarinë tuaj në Jetë:

Treni i Historisë së vërtetë, të buzëqeshë dy-tri herë ... 

Nëse s’je në gjendje ta përqafosh menjëherë

do ngelësh çdoherë, një LOOSER i mjerë, në Humnerë!

Me pas qenë shpikësi i Algoritmit, në MAL të ZI

do ishe veshur me rreze Lazeri dhe Teknologji

e jo, duke e shtri Dorën në rrugë, si një Mi

për një copë Bukë, një gotë Raki nën Shi!

Me Mumien e lehtë, nëpër Night Klube dhe Kabarete

interpretoja krejt MOLIERIN, për një Natë me ESTELEN

I vaditur me Fëlliqësihane, Mbeturina dhe Zhele ... 

Formulat e Ekologjisë, nuk e kalojnë dot Skelën!

Po e parashikoj rënien e një Meteoriti gjigant, mbi Tokë

A do m’i çon ndonjë Lexues, Dhitë e Lopët në kullotë?

Ndoshta në Sytë e ZOT-it: A mos ishim Njerëz të kotë?

Pa ide as sens, pa plan as drejtësi, njerëzi e padijeni:

më mirë në Ditën e shtatë, me pas pushuar në TAHITI ... 

Kush dreqin punon të dielën, kur Populli dehet me Raki

drogohet me Telenovela turke e latine, nëpër Shtëpi?

Siç thoshte miku im, Johnny HALLIDAY, tek Shën PJETRI:

ma siguroni gjithë Pasurinë time, te Noteri

të hipim veshur e zhveshur, në YAHT-in e Miliarderit ... !

E kemi të gjithë një Burmë mangu, sipas Katundarit

një Dritë të fshehtë, që nuk ndizet, në Kokën e Gomarit

Trashëgimitë na transformojnë, në Qenie perverse

por këtu është çështje Shpirti, përzier me tona Djerse!

Për këtë arsye disfunksionojmë zoti SAINT - CLAIR ... 

në Parkingun e MOZARTIT, britmat u gdhendën në Erë

një Roman i Stefen KING-ut, ose Raymond SHANDLER

më erdhi “SATISFACTION“ from Mister MICK JAGGER ... 

I ndoqëm Modat me çdo kusht, së paku gjer në Gusht

Skllevër të Konsumit huq: sot të Zinj, nesër të Kuq

pa ide as atdhe, pa histori as filozofi, të harruar në Bush

Vegla të gjithë Pushteteve, për një copë Mut apo Luks

Papagaj të Sloganeve të shkreta, deri në KORFUZ

Kudo në Globin tokësor, kur individi s’është fare n’epiqendrën e Shoqerisë

ka devijime kolektive, nga mungesa absolute e Filozofisë dhe Psikologjisë!

Shikoni n’imtësi si veprojnë Popullsitë arabe, afrikane e po themi orientale

Njeriu është vetëm një Vegël minimale, në Arkitekturën e tyre globale

dhe zhvillimi, ekuilibri, e lumturia e tij personale, nuk kanë asnjë rëndesi!

Kur shumica prej nesh, i kultivon vetëm Energjitë negative, brenda vetes

të gjitha Dituritë e tij, i shërbejnë, veç për ta përforcuar Shkollën e Dreqit

më thoni, si mund të zhvillohet për së mbari, e normalisht çfarëdo Shteti?

E si i janë përgjigjur pastaj, intelektualët tanë, gjithë këtij Perversiteti?

Robokopë të Plenumeve, Terminatorë të Absurdit:

ta inaugurojmë KAZINONË, më të madhe të BALLKANIT!

Jeta jonë, sipas FATOS-it, ishte globalisht, sikurse Lojërat e Fatit

jemi tek e fundit, Kushërinjtë evropianë, të LAS VEGAS-it!

Ta dëgjojmë një Artist madhor: Elvis PRESLEY

from Memphis Tennessee ... GIVE HIM A RAKI, o HAJRIJË, sa për nder!


You talk Turkey, sipas anketës së Sigurimit British?

O zotëri, pa Tru fiks, a flisni rastësisht, Shqip apo Turqisht

ose gjuhën e shenjtë, të Gjelit të Detit?

Qepe gojën, me tha një SOKRAT, për medet pas rrethit

AGORA do na presë, për një Debat mes veti

Pro sllav ose pro grek ... s’është aspak një Kiamet, mister ZEF

pasi që deri sot, na kanë sjellë në Pushtet dhe i kemi ndjekur me lezet ...

Zogu, Fan Noli, Enveri, me sa shokë të tjerë:

 A është një Realitet? “Nema problema” ... është Punë qejfi, shoku SHEF!

Dakord me ju, nëse e zbatoni Ligjin, pikë për pikë

do i mbylli Sytë, aty-këtu, për ndonjë Shtesë të lehtë ... 

Për shembull, këtë Week-End, do t’i kem nëpër Këmbë

për Natën e Krishtlindjes dhe të Vitit të Ri:

10 Mysafirë nga MIRDITA dhe nga PËRMETI

Gegë dhe Toskë, Ateistë dhe Fetarë, anëtarë të Ballit Kombëtar

të Bllokut, të Partisë Punës, të Legalitetit ... me një fjalë, të Miletit

që na i mblodhi për Festë: Shën GJERGJI dhe Shën PJETRI

më duhen shpejt, tri-katër Çura të mbushura, se po ju ha dreqi

e po përfundoni, pa e ditur pse, në Gulagun e “PASHA DERRIT!”


E enjte, më 17 shkurt 1983 2019, në Bruksel, në Kafen e Diskotekës së famshme të Brukselit “LE MIRANO”, ku vinin Klasat e pasura dhe avanguardiste sinkron me Modën, Kulturën dhe Ngjarjet e

ditës

për t’u hallakatur deri në Orët e mëngjesit komplet të çoroditur, “out of limit”, dehur apo të shthurur...

Para se t’më mësynin Fansat e barnishtave të ndryshme dhe të vizave me kokainë deri vonë në Agimet dimërore

duke u shkundur nën ritmet muzikore anglo-amerikane pa e ditur mirë kur është e Diel apo e Hënë?

Mblidhja ca ingredientë të kuzhines time poetike mes orës 11 deri nga 1 të natës ...

Pastaj vazhdoja me ndonjë Shtojzovalle, vallen e Patës për ta provuar, deri ku mund të më çon, Misteri i Natës.

Saturday, July 23, 2022

Musa JUPOLLI: Cikli poetik: Dielli është ZOT, retë thyen qafën

 Nuk më pengoj vapa,

Dielli sot shndriti si është më së miri,
Shqipëria është Evropë,
Evropa është Shqipëri,
Me shpresë, dhe pa dyshim,
Motra Dardane do të jetë aty,
"Open Ballkan" theu qafë!

Alfabeti
Diell, Dardani, Mesianë e Dashuri
Linden germat gdhendur në gur
Që të njihet historia dhe emërimi
Për lindje, për ara e pemishte
Pikë, presje, çuditëse, thonjëza
Pikëpyetje, shenja lulishte
Lum’ e bunim, katua, gatua ilirishte
Alfabeti
Diellarbëria në takim me historinë
Fjalët, tha e bukura, nuk shihen
Dielli kërkon shkrim, që të lexohet
Filozofia, kultura dhe ardhja jonë
Zbritur nga një planetë diku më larg
Alfabeti
Lotët nuk fshihen, nuk shlyhen
Kur Dielli lëshon rreze ata veçse
Janë vizatuar në letra të moçme
Memoare të martirizuara ! Linja
Zjarr në shpirtin tim për shkrime
Dardania e kujtimeve, Dielli në dëshmi
Mesiana vend parajsë me gabime
Ku lahen germat dhe dashuria
Që të shkruhet historia
Alfabeti
I yni ndrymë në biblioteka
Mos e zbuloni ardhjen e kësaj gjuhe
Derisa nuk arrijmë nga atje, nga larg
Koha që jetojmë është e vonshme
Jemi të huaj në këtë dhé, e harruam
Jo veç lindjen, po edhe emrin e parë
Zbërthejeni në gjuhën tuaj, emrin Ilirishte
Alfabeti
I yni ka gjenezë emërimi nga Dielli
Foljet e gjuhës sonë kanë notë dashurie
*
Mos u verboni e ta harroni këtë gjuhë
Të zbritur nga qielli, emëruar nga Dielli!
1

Dielli është Zot

Eva nuk u gabua
E dua Diellin
E lexova në librin e shenjtë
Atëherë kur iu drejtuam qiellit
I dua rrezet e Diellit në perëndim
Rrezet e lindjes për romane e poezi
Afron-Dita për dashuri e frymëzim
Me shiun që ujitë lule e bereqete
E dua Diellin në ballin e vashës
Jetë që ushqen zemër e shpirt
E dua Diellin kur shkon për fjetje
Që t’i kemi ëndërrat të ndritshme
E dua Diellin
Lule Dielli, që kthejnë kokën
Për falënderim me buzëqeshje
Me aq dashuri, me aq përkushtim
E dua Dielli që shndritë gjithësinë
Është i vetmi besim pa mëkate
Sikur njerëzimi ti falej Diellit
Nuk do të kishte përçarje të besimeve
Nuk do të kishte urrejtje në ngjyra
Të gjithë do të besonim në një ZOT
Liria do të ndërronte emër
Do të quhej DASHURI
Eva nuk u gabua
Ishte mollë e pa pjekur
Adami nuk u pendua
Ishte i Ri mbushur DASHURI !


Emrin LIRI ...
Emrin LIRI e mbanim të fshehtë,
E mbanim nën këmishë, në gjoks pranë zemrës,
Kur ndihej rreziku me filozofinë e prindërve,
E mbillnim në kopshte (bahçe), mbi to,
Kultivohej domate, tranguj e patate,
Po edhe Lahuta e Malcis’ endej,
Dorë me dorë nga qytete në katunde,
Kur ndihej rreziku edhe atë e mbillnim,
Mbi te grurë e misërnike, ruhej si sytë e ballit,
Natën e nxirrnim, e lexonim me zë të ultë!
Emrin LIRI e shkruanim edhe në dhé,
Kur kalonte “milicia” e fshinim,
Me delikates që mos të lëndohej!
Emrin LIRI e shihnim në ëndërr,
Kur zgjoheshim , koha e donte që
Ëndërrat mos të tregohen!
Emrin LIRI e kishim për jetë dhe vdekje,
Lirinë për lindje të reja,
Vdekjen që të vdesim të lirë!
*
LIRIA erdhi në përkëdhelje të shekullit,
Viti 1999 u gdhend me shkronja ari,
VEÇSE
Ëndërrat e natës ishin të ndaluara,
Po të bukura sa s’ka më,
Ëndërrat e ditës qenkan të dhimbshme !!!!
Dhe, më nuk flitet as për LIRI
As për 1999-tën e shekullit të Dardanisë!


Llapi e Shkodra i shkruajnë letër Evropës

Evropë e gjuhës sime
Si dallgore më rrahu zemra ime
N’ krah të Shqiponjës zbrita me t’pa
Moj e bukura sy ngjyrë deti
Pesë gjuhë të shenjta në mësim
N’ shqipe t ‘zgjodha Evropë t ‘emërova
Parisi foli shekuj më vonë
T ‘faleminderit për këtë emër
Aq të bukur që ma ke dhënë
*
Evropë, ti më je trupi, dhe ngjyra e zërit tonë
Në hapat e tu të ngadalshëm, me je shije e jetës
Bija jote shqiptare të mbanë në gjen të ngrohtë
Gjuhë Pellazge-Ilire, ngjyra të bukura shpirti
E quajmë Vashë e bukur, sy shqiponje
*
Evropë, gabimet nuk janë mëkate, janë plagë
Sy verbuar nga kjo bukuri, ti me je bërë hileqare
E pe me sy, jo veç hilen, po edhe helmin n ‘hardhi
Sot e asaj dite emri yt nuk ka të ndarë nga emri ynë
N’odat tona të ftuam për kuvendime! Eh odat tona
Nga Ode pellazge për shkrime, pyete Homerin tonë
*
Evropë
Merrma shpirtin, po shkruama Testamentin
Hapi letrat e mbyllura, lexoi me zë të lartë
Ky popull me kulturë të lashtë, na e dha emrin
Nga aty do të jesh e hyjnueshme! Ne gabimet i falim
Po thuaje para se t’ ma marrësh shpirtin mu si Krishtit
Nga ky popull kemi besimin dhe gjenezën tonë
*
Evropë
Kur flet Llapi e flet Shkodra, flet e tërë Shqipëria


Evropa dhe Dardania
Dritare pa dritë

Qiellin ia felem otomanit
Nuk e di pse aty është ngrirë Adem Jashari
Dritën ia falem otomanit
Nuk e kuptoj
Pse aty i ra terri I. Rugovës
Dheun e Dardanisë ia falem otomanit
Nuk e kuptoj pse iu ngri pushka Zahir Pajazitit
Mbi eshtrat e Dardanisë kulte otomani
Nuk e di pse nuk i fshihet emri Ulpianës
Kjo parajsë e 7 cop’ Shqipërive
Që ia mbyllem derën vetës
Në zemër të Evropës !


Oj Shqiponja e maleve tona,
Ne bijtë Tu me shpirt lirie,
Në kërkim të historisë.
Për atë ditë që t' fali jeta ,
N' ato burime ujë ku ke pi ,
N’ fusha e n’ male me lisa,
E dashur n’ tokë e n’ qiell,
Për atë dritë Dielli,
N' besim tënd jemi lidhë!
Gjuhë pellazge, gjuhë shqipe,
Fjalë e lirë nga Iliria ,
Ëmbëltore n' germa t’ mia,
Nuk lash vend pa e thënë:
N’ freski të Valbonës,
Në rrjedhë të Drinit,
Në liqe të Shkodrës,
N’ Ohër e në Pogradec,
N’ atë Mirushën e Dardanisë,
Ku lahen Zanat e malit,
Në Mesianën e Konstandinit,
N’ Lezhë e n’ Krujë të Gjergjit,
N’ Apolloni e në Syri i Kaltër,
Ulqin, Shkup e Çamëri,
Dallgët e shpirtit tim thanë:
Shqipëria është Parajsë
Oj Shqiponja e vajtjeve t’ mia
Po me dukesh pak sa e vetmuar,
Kur unë mora udhët e jetës,
Ti lotin e derdhe
Unë me vete mora vetëm fjalën,
Berlin, Vjenë, Londër, Parisi më tha:
Salamanka, Oxfordi, Vatikani e Sorbona,
Librin tënd e kanë, aty fjala ka kuptim,
Që të lexohet emri yt, emri shqiptar,
Kur u thash emri im është i ndaluar,
Më thanë: Mos ke dert,
Në libra të shenjta është i shkruar
Është e juaja ta deshifroni
Historinë tuaj!


Mollë sherri: “Viza e Ballkan i hapur”
L'Albanie
"Voix d'Encre"
Mon Albanie,
qui t'accable ?
Mon Albanie,
qui t'a fait tomber, baignant ton visage de larme ?
Ne pleure pas, Albanie ?
Reprends-toi, mon enfant.
Ne pleure pas, belle Albanie,
regarde tes filles broder,
broder l'emblème de l'unité,
ouvrant la voie de retour.
Mollë e pa pjekur ra në apetit të politikës shqiptare !
Nuk duam viza, as Ballkan të hapur, i kemi do punë më të ngutshme.
Mollë sherri me gjemba na është mbjellë n ‘oborrin e mbretërisë sonë : otomani, serbi e greku, plagë që duhet t’i shërojmë !
U lodha duke dëgjuar se jemi « popull i vogël », jemi Evropë me një Shqipëri as të vogël, as të madhe, jemi aq sa jemi, gjuhë e kulturë arbërore, e lashtë pak më shumë se e tërë Evropa !
Po i kemi do punë pak më të ngutshme, kur ne të bëhemi bashkë Evropa do të na ftoi në tryezë të parë !
E kemi Vlorën në pikë të botës, çelës të diplomacisë, Evropë, Afrikë e më larg për këmbim të ekonomisë, paqes dhe lirisë !
Ky shekull nuk e pranon « myhyrin » e otomanit në trojet e Arbrit, nuk e pranon dredhinë e serbit, grekut e të askujt në dëme të shqiptarisë !
I kemi do punë tejet të ngutshme :
Shkollim, punësim e shëndetësi për një një t ‘ardhme të ndritshme !
Me një fjalë, kulturë e diplomaci me një gjuhë, dhe nuk guxojmë t’i akuzojmë të tjerët nëse nuk ulemi e të flasim me një gjuhë, Evropa nuk është armiku ynë!
Nuk jemi popull as i vogël, as i madhe, jemi sa jemi, jemi Shqipëri, pjesa më vitale e Evropës, të gjithë e dinë, e jona ta dëshmojmë me punë dhe të flasim me një gjuhë!


I verbër jam, jam n’ udhëtim

Mos më kërkoni atje ku zërat e mekur,
Frikësojnë edhe zogjtë e malit,
Me atë gjuhë të shpatës,
Ku edhe emrin ma ndërruan,
Mos më dilni para se:
Penë e letër e kam gjakun dhe trupin tim!
Peng me është shpirti im, verbuar jam,
Dita më është bërë natë, e nata nuk më flet,
Nga lisi në lis koka ime,
600 vjet me plagë!
Jam n’ udhëtim, vetmia më mbyti,
Nuk gjej libër për lexim,
Veç një këngë e moçme më mbanë shpirtin tim,
Unë kalorësi dikur, tash këmbët nuk më mbajnë,
Hartën e Atdheut më nuk e shoh, i humbur jam!
Kërkoj barkën time mes tokës dhe qiellit,
Pres Diellin për shërim,
Një Zanë me një gjuhë t’ ëmbël më erdh në takim,
Me një roman që t ‘m’i shëroj plagët për udhëtim,
Loti që më rrodhi preku buzët ta them një fjalë,
Ma thuaj emrin, ç’ thotë historia jonë, kush jam?
Nuk të njoh më tha, veçse në trupin tënd lexohet:
MA GJENI ATDHEUN TIM

Të vdekurit varrosin të vdekurit
(Epitaf për vdekje të reja)
Rrezet e Diellit pikojnë lot dhimbjeje,
Nga një kometë që ra mbi dheun tim,
Ylli i Dardanisë u vra pas gjashtëqind vjetëve,
N ‘udhëtim me eshtra të thyer, koka dyshe.

(Epitaf dardaneje)
E ime Ëmë, pse me linde në kohë të ligë,
Ku emri dhe fjala më është zënë peng,
Ku mbi eshtrat e t ‘parëve të mi ngritët,
Pallati i haremeve për vdekje të reja.
Nuk dua ta ndjej edhe njëherë gjëmën,
Peshën mbi trupin tim, ende foshnje jam,
Syri im është i ri, ende nuk di të dashurojë,
Eshtrat i kam të njomë, vdes me plagë,
Varrosjen e kam të gjallë, nuk e duroj dot,
Vetëm të varrosurit mund të më varrojnë!
Gjaku më ra në sy,
Fjala mu tha!


Dardani
10 - 12 Qershor 1999
A ka klarinetë t ‘mi përcjell vargjet
Me dashurinë që kam për Ty
Apo edhe në fletë gjetheje
Notat e të rrahurave të zemrës sime
Në largësi mërgimtari me lot si shiu
Me netët pa gjumë, për tokën e flakshme
Arbëroren e legjendave shekullore
Me pamje nga Dielli, ku lahen zanat e malit
Dardani
Për herë të parë në histori të veshëm me fustan lirie
Duke ta mbuluar gjoksin e gjakshëm
Me rrobën e ruajtur në arkën e ndaluar
Dhjetëmiloin shqipe krushq lirie
Dardani
Mesiana, Dukagjin me zë Rugove, Malësi e Çamëri
E tërë Shqipëria, bukë katua e ujë kroi
Mollë e humë nga katërgjushja ime
Për Ty
T' më vishesh me të qëndismën e Arbërisë
Dardani nuse më e bukura e Ilirisë !
*
Nata që pret zbardhjen e zemrave shqiptare

AUTOPORTRET
SHQIPËRI & DARDANI
Po ta bënte Shqipëria autoportretin e saj
Një vepër poetike vizatuar me poezi
Do të ishte me mijëra e mijëra dritare
Me një portë që do ta thërrisnim PARAJSË
Po ta bënte Dardania autoportretin e saj
Një vepër poetike, gdhendur në shpirt
Do të ishte me mijëra e mijëra dritare
Me një portë të Bashkimit kombëtar
Po...në këto dy portrete do të ishin tok
Çamëri, Shkup e Preshevë me një emër
Një besim, dhe do të quheshim
Siç më tha Ulqini, siç më foli Llapi
Me një fjalë Dukagjin e Arbëni e Vogël
Tomori e tha:
Seç më dogji malli për atë Rugovë
Me NJË FLAMUR Prizren-Vlorë


Wednesday, May 18, 2022

Abdulla Mehmeti: FARA E MERCENARIZMIT NDËR SHQIPTARËT, QË SHTOHET E NUK PO SHUHET LEHTË

 

(Pulave qorre edhe copëzat e mbetura u duken shumë!)
Çfarë paditurie, injorance, përulësie e servilizmi i faktorit politik aktual të shqiptarëve!
Atë që nuk kanë arritur ta fshijnë nga hartat tërbimet e luftërave, masakrat, dëbimet me dhunë të banorëve shqiptarë vendës, pushtimet barbare dhe sundimet e huaja ndër shekuj, sot e toleron në heshtje faktori politik shqiptar, në Tiranë, Prishtinë, Shkup dhe Preshevë.
Kjo racë e çmendur pas pasurisë, pushtetit dhe interesave të huaja politike e fetare, çirret duke bërtitur për bashkim kombëtar dhe mbrojtje të interesave kombëtare të shqiptarëve, për trojet etnike dhe për integrime globale, ndërkohë gati sa nuk vajtojnë për t'u bërë pjesë e pushtetit të huaj okupator të Beogradit dhe për integrime në "botën serbe" të vëllazërisë sllave ortodokse serbomadhe e rusomadhe!
Ndërkohë që vajtojnë malet e kodrat me emra arbërorë, lumenjtë, fushat, krahinat dhe katundet shqiptare, trashëgimia kulturore e pafundme, mijëra varre të mbushura me pellgje gjaku nga të parët tanë të masakruar nga barbarët ndër shekuj në ato vise, të lëna nën sundimet e huaja të shteteve fqinje!
Turp, njëmijë herë turp e poshtërsi mercenare në vazhdimësi!
(18 maj 2022)

Wednesday, March 23, 2022

Kujtim STOJKU: 50 VJET MARRËDHËNIE ME JASHTË - Dashnor DERVISHI

 

Auorin e librit “50 vjet marrëshënie me jashtë”, më parë nuk e kam pas njohur, por rastësisht e kam parë duke dhënë ndonjë intervistë në telëvizor, dhe as që më kishte shkuar ndërmend se një ditë ai do të ishte një nga profesorët e mi. Ai, është burri me një pamje të qetë, nuk flet shumë, por është shumë i dashur dhe i afrueshëm që miqësohesh menjëherë me të.

Dashnor Dervishi, ka lindur në Përmet me 10 shkurt 1949. Shkollën shtatëvjeçare dhe atë të mesme e kreu në Tiranë, në gjimnazin “Qemal Stafa”. Në vitin 1972 mbaroi studimet në Universitetin e Tiranës, Fakulteti i Shkencave të Natyrës, dega “Fizikë Speciale”. Pas një përvoje pune në sektorin e ndërtimit, në vitin 1974 mori detyrën si kryeredaktor në revistën “Shkenca dhe Jeta”, deri në vitin 1976 ku filloi punë në shërbimin e jashtëm.

Në vitin 1986 u emërua për herë të parë ambassador i Shqipërisë në Meksikë dhe gjashtë vende të tjera të Amerikës Latine, jo rezident; duke vazhduar si ambasador deri në vitin 1992 në Itali dhe Maltë.

Detyrën si ambasador do ta ushtronte më vonë edhe në disa vende fqinje dhe të rajonit: Izrael, Turqi, Rumani dhe Greqi, si dhe në Qipro, Armeni dhe Tunizi, jo rezident. Ai sot është profesor në “Universitetin Luarasi”, ku jep lëndën për Marrëdhëniet Ndërkombëtare, për Masterin  për Sigurinë Kombëtare.

Libri i tij, 50 vjet marrëdhënie me jashtë, është një libër i veçantë në llojin dhe stilin e të shkruarit, sepse ashtu siç e thekson  akademik Shaban SINANI, është një lloj letërsie dëshmuese.

Kur fillon e lexon librin, për disa çaste fillon e mendohesh, se ndeshesh me një lloj stili të ri rrëfimi ku autori është treguar shumë i kujdesshëm që t`i përcjellë lexuesit atë që është e domosdoshme, duke e lënë lexuesin të gjykojë vetë dhe të japë mendimet e tij. Rrëfimi në këtë libër janë dëshmitë e autorit i cili prej shumë vitesh ka qenë në veprim. Por, kur i shkon në fund librit thua me vete: “Sa pak paskam ditur”.

Në kopertinën e tij, libri ka Urën e Bushtricës, e cila është ajo që në mendjen e diplomatit nuk do të harrohet kurrë, sepse ishte ajo urë ku ai punoi si aksionist ose vullnetar, që do t’i hapte rrugën në karrierën e diplomatit. Sot për Urën e Bushtricës, dinë pak ose aspak, se kjo urë është mbi 50 m e lartë dhe një nga më të lartat në Shqipëri e cila është ndërtuar e gjitha nga rinia në vitet 60 vetëm me punë vullnetare.

Pikërisht, do të ishte kjo vepër që do të ndryshonte edhe jetën në karrierën e autorit si diplomat.

Natyrisht, si çdo i ri që sapo ka mbaruar studimet edhe ai kishte ëndrrat e veta, dhe sipas frymës së kohës, do të dilte vullnetar për ndërtimin e hekurudhës Elbasan – Përrenjas ku do të caktohej njëkohësisht edhe komandant “aty ku do të ndërtohej Ura e Bushtricës.(f-18)

Duke qenë pjesëmarrës në ndërtimin e kësaj vepre, ai thotë se “përshkak të terrenit malor ishte një vepër mjaft e vështirë, mjetet për ndërtimin e saj ishin mjaft të kufizuara, dhe jo moderne të kohës”.  Pjesa më e madhe e punimeve bëhej me dorë. Grupet e të huajve dhe turistëve që vizitonin Shqipërinë në atë kohë, vizitonin edhe urën, dhe autorit i takonte që t`i priste ata. I veshur me çizme dhe opinga, me rrobat e punës u jepte atyre shpjegimet e rastit. Pasi ai mbaronte shpjegimet e rastit për ndërtimin e urës, si ura më e madhe në vendin tonë, e pasonin duartrokitjet e të huajve. Duke parë se të huajt e dëgjonin me vëmendje dhe e duatrokisnin, ai shtonte nga vetja e tij se kjo ishte një nga urat më të mëdha të Ballkanit. Por nga ndonjëherë mburrej duke e cilësuar si një nga urat më të mëdha në Europë dhe përsëri kishte duartrokitje dhe fotografi pafund.

Pas kësaj, ngjarjet do të rrokolliseshin me shpejtësi për autorin, ku edhe karriera do të merrte një drejtim tjetër të cilën ai as që e kishte menduar më parë. Pikërisht do të ishte viti 1976 kur atij do t`i njoftonin se do të nisej për jashtë shtetit si diplomat. Udhëtimi jashtë shtetit në atë kohë ishte një fat i madh, dhe sidomos për një të ri siç ishte autori.


Kur arriti në aroportin “Sharl De Gol” të Parisit, do të shihte se aeroporti shkëlqente nga dritat e shumta që të verbonin. I ulur në sediljen e rehatshme të makinës së ambasadës sonë në Francë, ai admironte pamjen tronditëse të aeroportit dhe të qytetit. Autori dëshmon në librin e tij se “kaluam në një urë shumë të gjatë, më pas në disa të tjera me radhë, në mbikalime të shumta që nuk kuptohej ku fillonin dhe ku mbaronin. Menjëherë më shkoi mendja tek ura ime u Bushtricës. Mu mblodh një lëmsh në fyt dhe përherë të parë ndjeva përzierje në stomak”. (f – 20).

Gjatë leximit të këtyre rreshtave, menjëherë lexuesi pyet po pse kjo gjendje e autorit dhe ky zhgënjim i madh ku ai kishte qenë më me fat për moshën e re dhe kohën? Ai përgjigjen na e jep vetë, gjithë këtë të keqe e kisha me vizitorët e huaj, të cilët jo vetëm habiteshin me fjalët e mia, por më durtrokisnin papushim dhe shkrepnin vazhdimish fotografi. Për herë të parë ai e ndeju veten të ofenduar.

Më pas, ai do të vazhdonte punën e tij në shërbimin e jashtëm duke ngjitur shkallët e karrierës dhe duke u afirmuar si një diplomat profesionist. Ai thotë se “të jesh diplomat, familja dhe atdheu marrin dimensione të veçanta; ata bëhen motivi kryesor që udhëheq punën dhe aktivitetin e një diplomati profesionist. A e keni vënë re? Ngjyra e flamurit është më e kuqe kur jemi jashtë vendit dhe himni kombëtar në ceremonitë e dorëzimit të kredencialeve tingëllon shumë më bukur se zakonisht”.

Gjatë leximit të librit, impresionohesh me punën që ai ka bërë duke takuar personalitete shtetërore të vendeve të ndryshme, dhe ajo që të mbeten në mendje është ajo e vendit të tij i cili gjatë gjithë punës së tij si diplomat, mbeti i shenjtë.

Fgura të mëdha si shqiptare dhe personalitete të politikës në vendet ku ai shërbeu, kanë zënë vend në faqet e librit si një dëshmi e gjallë të cilat ai i përshkruan thjeshtë pa pompizitetin e një diplomati, dhe me këtë stil të treguari shfaqet edhe individualiteti i tij duke të lënë mbresa të thella. Ndër figurat e mëdha që ai ka patur takime dhe bashkëpunim, është figura e nënë Terezës. Kjo grua e vogël dhe e imët të cilën e njihte e gjithë bota, por vetëm Shqipëria nuk e njihte, kur atij do t`i flisnin për të, do të ndërmerrte një veprimtari diplomatike të ethshme që ajo të vinte në atdheun e saj e të vizitonte varret e të afërmëve që i kishte në Tiranë. Pas një veprimtarie të ngjeshur, më së fundi takimi i shumë pritur me nënë Terezën do të vinte. Ai si diplomat kishte arritur që ta përshpejtonte ardhjen e saj në Shqipëri pa asnjë pengesë. Nënë Tereza, dëshmon autori kishte tre pasaporta, dhe në telefon atij i thonë:

- Zoti ambasador, me çfarë pasaporte doni të udhëtojë Madre Terza?

- Me çfarë pasaporte të dojë. Po të ketë dëshirë ne do t`i japim edhe pasaportë shqiptare.

Dhe takimi i shumë pritur me nënë Terezën erdhi. Ai shtron një drekë të lehtë në ambasadë për nder të saj. Takimi kalon në një mënyrë shumë miqësore dhe të përzemërt. Tashmë çdo gjë kishte marrë fund, dhe ajo ishte gati të udhëtonte në vendin e saj, gjë që e kishte kërkuar që më parë. Më në fund këtij takimit po i vinte fundi, ambasadori si zot i shtëpisë kishte vënë re se nënë Tereza nuk kishte prekur asgjë nga ushqimet që ishin mbi tavolinë. Kërkesës së tij që të merrte diçka ajo i përgjigjet se kishte ngrënë mëngjes dhe nuk kishte ardhur ora që të hante përsëri, një rregull që ajo e zbatonte me pëpikmëri të madhe. Atëherë diplomati bën lëvizjen e fundit me dëshirën e madhe si shqiptar që ajo të mos largohej të paktën pa ëmbëlsuar gojën. Ajo refuzon përsëri, dhe atëherë ai i thotë " Nëse nuk pranon të mos marrësh asgjë nga kjo tavolinë, atëherë viza e udhëtimit për në Shqipëri, anullohet. Ajo, kur dëgjoi këto fjalë, zgjati dorën drejt pjatës me luleshtrydhe, mori një kokërr, e futi në gojë dhe tha:

- Zoti më faltë biri im për këtë mëkat.

Se çfarë është një diplomat, sot shumica e njerëzëve nuk e vrasin mendjesh shumë, vetëm nëse ndokush ka interes të mësojë më tepër në këtë fushë. Diplomati, është një njeri i emëruar nga qeveria për të zhvilluar negociata zyrtare dhe për të mbajtur marrëdhënie poltike, ekonomike dhe sociale me një vend ose vendet e tjera.

Por duke iu kthyer historisë, ne diplomacinë e gjejmë që në kohët më të lashta, që nga Abrahami në marrëdhëniet me Amorejtë, në Egjiptin e Lashtë, por edhe në kodin e Humarabit. Në kodin e Humarabit thuhet “Sy për sy, dhëmbë për dhëmb”, që është një nocion për çdo veprim të padëshëruar që bëhej, dhe që duhej të jepej një dënim i barabartë. Kodi bazohej gjithashtu në shtetin e së drejtës, i cili në fund thotë se asnjë person nuk është mbi ligjin.

Libri i Dashnor Dervishit, është një zhanër i ri në letërsinë shqiptare që besoj se botime të tilla janë të rrrallë. Ai përmes rrëfimeve të tij dëshmon me fakte dhe dokumenta për punën e tij si diplomat në shërbim të vendit të tij, dhe afirmimi në këtë fushë si profesionist për etikë nuk ia lejon vetes që të flasë për ato ngjarje që nuk kanë ndonjë peshë të madhe. Libri me të vërtetë është tërheqës që të befason me personazhe nga më të ndryshmet që nga presidentët, kryeministrat, ambasadorët, deri tek njerëzit e thjeshtë, emigrant nga Shqipëria që ishin deri në vendet më të lragëta të globit që vinin dhe e takonin, duke lënë kujtime të paharrueshme sepse edhe atje në vendet e largëta flisnin shqip. Edhe diçka tjetër, kur bisedon me profesorin nuk e ndjen se sa shpejt ikën ora. Kur ndahesh me të, ai nuk harron të të thotë “Ura e Bushtricës për mua edhe sot e kësaj dite mbetet një nga urat më të mëdha botë’…

Tiranë, 23.03. 2022.