Thursday, August 17, 2017

Sadbere Gagica Spahija​: SONTE



S'e dua lotin
Në asnjë faqe libri poezi
Mbi një melodi këngë lë bèhet
Ky qiell sonte me yje
Ta zbraz këtë kupë me verë
Aty ku nisi lumnia ime
Natën e mbulova me sy
Ti je si Zeusi që ndez zjarr
Unë fjala e fundit në këtë koncert të pafund.

LULZIM BREZNICA:ATYRE,QË ATDHEUN MA SHITËN!


Dikush,
Shumë keq
Po luan me fatin tim.

Dikush ua ka pluhurosur ajrin,
Dhe po i shkel një nga një,
Lulet e mia!

M'i ka ripërtrirë dhimbjet
E asaj nate
Kur unë s'isha këtu,
E dheu vazhdimisht zvogëlohej.

Ju përgjëroj,
Mos m'i prekni Lulet!
Dheun mos m'a lëkundni!

Sepse heshtja ime e madhe
Di të bëhet tel i hollë ,
I skuqur prush
Për sytë e atyre,
Që pas krahëve
Ma shiten Atdheun.

Petrit Menaj: ☆ H E R O I I M ☆


Dëshmorit Ismail Mehmeti

Dëshmorë njëlloj për ne janë
Të gjithë bashkë kishin një qëllim
Një shtet për mbarë shqipëtarët
Dhe me armë kërkuan bashkim.

Ismaili Mehmet burrëria
S'harrohet, por mbetet në emblemë
Ismail Mehmet trimërija
Luftojë me pushkë dhe me penë.

Ndaj e kam hero brenda shpirtit
E mbaj gjallë se vërtetë e ka hak
Sikur unë të vdisja e të ngjallesha
Doja nga Ismsilit të kisha pak.

Doja që të kisha bukurinë
Moshën djaloshare me shkëlqim
Doja si Ismailin të më donin
Për zgjuarsi edhe për guxim.

Si Ismaili doja që të isha
Si ai të kisha aftësi.
Me një të parë armët ti mësoja
Të isha si ai snajper i ri.

Oh sa do doja Ismail të isha
Nga ai të kisha çdo veti
Në shpirt ndaj e mbaj për hero
Por nuk bëhem dot si ai.

Ismaili heroi im
Për mua një legjendë
Dëshmori nuk harrohet
Kur bje lindë dhe një herë.

Ismaili është hero
Për gjithë kombin mbarë
Ismaili do të rrojë
Ashtu si shqipja nanë.

Sokol Gjoni: P R I T J A


Kuptim domethënës i dha Penelopa,
nga shpresa e rikthimit të të dashurit Uliks.
Në Itakën e largët kishte ecur koha,
por besimi për ardhjen kurrë nuk u gris.

Ditën dinjizoze, natën Penelopa qante,
me lojën e pëlhurës rrokulliseshin vitet.
Në zemrën e saj, dy dashuri mbante:
Për Uliksin e munguar dhe Telemakun që rritet.

Wednesday, August 16, 2017

NEHAT JAHIU: Cikli poetik me poezi satirike





NUK TË VJEN TURP HIÇ

Nuk të vjen ty fare turp hiq
na del në skenë lakuriq,
a thua vallë nuk mendon
kur lakuriqësinë e publikon!

E mbush ekranin me lakuriqësi
a thua vallë nuk sheh me sy,
trupin na e qet në pazar
ti moj e mjerë, oj e gjorë!

Pse nuk ndalesh e të mendosh
se trupi nuk shitet për lekë e grosh,
lakuriqësia mos vallë të jep vlerë
kur na del e çveshur në skenë!

A ka vallë gjë më të shëmtuar
lakuriqësinë për ta publikuar,
ta ekspozosh  në vende publike
si nuk të vjen turp, ty moj “mike”!
 Eh moj “mike”, “mike” e gjorë
seç na i bëre edhe fëmijët horë,
duke shikuar në ekrane lakuriq
si mbetët vallë ma turp e pa miq!

A thua vallë nuk shihni fare dritë
kush ua ka verbuar juve sytë,
mos vallë keni humbur në asfalt
e nuk ju shohin sytë juve aspak!

Eh, ti moj “mike”, moj ti e shkretë
nuk shitet trupi në skenë për lekë,
do të vij një ditë kur do pendohesh
do të të ikë treni e do të vonohesh!


OH, ZOT…

Oh, Zot seç po shohim për çdo ditë
mos vallë na janë verbuar sytë,
si e mendon dikush këtë jetë
me kërthizën jashtë lakuriq pa brekë.

A thua vallë nuk shohin me sy pak
në vende publike na dalin cullak,
 thonë se kështu na e preferon moda
oh, Zot si na i duron qilli edhe toka.

Oh, Zot a e venë disa gishtin në kokë
e të mendojnë me mendjen e tyre dot,
seç na çirren këto shtriga me miza
vlera e tyre nuk ia vlen as sa gjiza.

Oh, para fëmijëve çvishen lakuriq
e përdridhen pa fije turpi për miq,
në ekrane zhvishen si pulat pa brekë
shesin trup e moral vetëm për lekë.

Ekranet mbulohen me lakurqësi të fëlliqtë
para fëmijëve përdoret një fjalor i ndytë,
oh, Zot si po na i duron qielli edhe toka
deri kur duhet duruar këto të qelbura koka.



PËRSHËNDETJE...

Të përshëndes ty mike laraskë
që këndon hypur mbi glacë,
të fala të bëj edhe ty miku hut
të lutem më ngadalë, mos u ngut.

Eh more hut e ti moj laraskë
kënga nuk këndohet mbi glacë,
ate e këndon bilbli në pranverë
në kopshtin e mbushur me erë.

Të fala ju bëj ju përshëndes shumë
ndaleni këngën e mos bëni zhurmë,
kënga nuk është për huta e laraska
të këndohet mbi çati e mbi glaca.

Le të këndojnë bilbilat në pranverë
atje te kroi ku lulet lëshojnë erë,
historinë e shkruajnë pak ngapak
që në fusha e male kanë derdhë gjak.

Eh, more ti hut, e ti  moj laraskë
historia nuk  shkruhet me glacë,
 jo nuk na shkruhet me reçeta
e as me referate e me tungjatjeta.

Më ngadalë moj laraskë e mos bluaj
historia nuk shkruhet me gjakun e huaj,
edhe ti more hut më ngadal o plak
se nuk ke derdhur asnjë pikë gjak.

Ikni larg, o  ju huta e ju laraska
historia nuk shkruhet me  glaca,
 e shkruajnë ata që kanë derdhë gjak
 jo ju që jeni duke fjetur mbi referat.



PO VUAJ E PO TRETEM...



Shpirti po më digjet, lotët më mbytën
për ju po vuaj, nuk jap karrigën,
edhe pasi të vdes nuk do të harrohem
për ju do të digjem si qiri do të kullohem.

Po vuaj e po tretem për ju natë e ditë
jetën do ia fali të dashurës karrigë,
avulli nga trupi mua seç po më del
ditë e natë tambël nga ju dua të mjel.

Do të vuaj o populli im unë për ty
e për ty, o atdhe, jam duke u shkri.
do të tretem për ty e do të venitem
për ju edhe ëndërr e shoh karrigën.

O,  populli im ku të kam e ku më je
për ty jam duke vuajtur, o atdhe,
po digjem e po  tretem unë për ju
sa shumë po vuaj e sa shumë ju du.

Shpirti seç po më digjet mua flakë
tenderat ëndërr po i shoh për çdo natë,
do të digjem e do bëhem shkrumb e hi
atdheu im i dashur, sa shum’vuaj për ty.

Prend Buzhala: "VETËM SHQIPTARI I VDEKUR ËSHTË I MIRË!"

KUR NDONJË DEPUTET I PËRMBAHET MOTOS SERBOMADHE: "VETËM SHQIPTARI I VDEKUR ËSHTË I MIRË!"
Në çfarë ngjajnë disa publicistë (mjerisht, edhe disa deputetë), që flasin sipas asaj maksimës serbe: "Vetëm shqiptari i vdekur është i mirë"!?
Kësisoj, llumpen-gatezarët e oponiono-llurbës sonë, dhe llumpen-deputetët e tillë, zbrazin një urrejtje bestiale, shtazarake, kundër njerëzve të sakrificave... sepse (si baballarët e tyre dje) janë mësuar të urrrejnë gjithçka në LIRINË E PAKUFI!
Askush, me pak mend në kokë, nuk mbron një realitet të sëmurë (nga korporata plaçkitësish me ligj e pa ligj) dhe le të jetë damkosja e dukurive të tilla si një çlirim shpirtëror që mposht këtë realitet të sëmurë, ku etika e deformuar paraqitet si vlerë... Hajnia nuk njeh krah politik a ushtarak, as komb e as religjion... si po përpiqen të na e thonë të kundërtën disa deputetë të mendermethënshëm a publicistë të mendermethënshëm, për të sulmuar e njollosur të tjerët mbarë e prapë. E përse nuk i demaskojnë disa deputetë dhe ish-ministra të djeshëm e të sotëm, që janë pasuruar më mënyrë të paskrupullt e që fare nuk kanë pasur të bëjnë me luftën?! Dhe tani pikërisht kjo zoo-sortë ka në duart e veta pasuri të plaçkitur me ligj e pa ligj...
Në akuzat e deputeto--llurbës sonë që po ua dërguakan gjykatave speciale, u dashka të përfshihen krejt ata që kanë mbetur gjallë nga lufta e fundit në Kosovë! Serbia thoshte: "VETËM SHQIPTARI I VDEKUR ËSHTË I MIRË"! Analogjikisht: vetëm luftëtarët e rënë janë të pafajshëm, kurse ata që kanë mbetë gjallë, JANË FAJTORË QË PASKAN MBETUR GJALLË!

Ramiz Kuqi: Cikli poetik "PA HYRË NË VJESHTË"

PA HYRË NË VJESHTË

Rri bashkë me Fjalën si në kolonën
E njerëzve udhëve të pafund
I ngjajmë njëri - tjetrit në durim
Vjeshta ka nisur të trokasë
Nëpër rreshta
Gjethet një erë i përplas
Si një muzë mbushur me metafora
Vjen e ik tinëzisht kjo natë
Pa hyrë në vjeshtë
Ndjej se vargut i mungon
Si trungut tufëzat e trëndafilave
Rri bashkë mes Fjalës
Unë e qielli me njëmijë yje
Që zbresin ngadalë
Qetë nëpër faqe letrash
Pa bërë zë!

KUR MË TROKITE
Unë nuk të ndjeva
Po bëja gjumë
Në një ishull të pafund
Larg e më larg
Më mori deti me dallgë
Oh Zonjë flokëverdhë
Sa rëndë u zgjova
Për ta takuar Kohën
Që më grimcoi si duhanin
Kur më trokite ti Fjalë !

MBLEDH
Shumëzoj ditën
Me ekuacione të panjohura
Në mes të fletës së bardhë
Maja e penës dridhet !

Ç'KE MOJ ERË
Që fryn sonte si e çmendur
Fiuuuu! Nga malet me naze zbret
Ka diçka në shpirtin tënd
Që nata s'e njeh ?

KU KA DHEMBJE
Është një plagë shpirti
E thellë sa e detit
Nuk mbërrihet me asnjë fjalë !

KU KA DHEMBJE
Është një plagë shpirti
E thellë sa e detit
Nuk mbërrihet me asnjë fjalë !

TË BIE NË GJUNJ
Fjalë
Lum unë që të kam
Mos të kisha Ty
Do të ishte çmendur
Nata
Do të ishte vërbuar
Për një zog !

VEÇ KËNGËS
Asgjē
S'na ka mbetur
Sa i trishtë mëngjesi
Kur asnjë cicërimë zogu
Më nuk dëgjoj
Veç këngës...

TË BIE NË GJUNJ
Fjalë
Lum unë që të kam
Mos të kisha Ty
Do të ishte çmendur
Nata
Do të ishte vërbuar
Për një zog !